تاریخ به سکوت ما گواهی خواهد دادتاریخ را فقط فریاد نمی‌سازد. تاریخ را فقط درد و زندان و حبس و تبعید و تظلم‌خواهی نمی‌سازد. تنها نامه‌های عاشقانه و غیرعاشقانه سند تاریخی محسوب نمی‌شوند. سکوت همیشه بخش مهمی از تاریخ بوده است. سکوت بر رنجی که می‌کشیم و دردی که عمق‌اش از توصیف گذشته است. الفبای سکوت را باید یاد گرفت. زبان سکوت زبان آسانی نیست. از سخت‌ترین زبان‌هاست. شاید ماه‌ها و سال‌ها طول بکشد تا بشود به زبان سکوت حرف زد. اما آموختن‌اش ضرورت است. صفحاتی از تاریخ سفید خواهد ماند بابت این سکوت‌ها. صفحاتی که هیچ‌گاه پر نخواهند شد. صفحات بیشتری اما سیاه خواهند شد برای ...

 چشم‌انداز آسمان در تالار فرشچیاننمایشگاه تخصصی «چشم‌انداز آسمان» دربرگیرنده 100 قطعه عکس از آثار عکاسی نجومی محمد سلطان‌الکتابی و محمد رحیمی از  4 آذر ماه 1389 در مجموعه فرهنگی استاد فرشچیان اصفهان برپاست و تا 9 آذرماه پذیرای دوستداران آسمان و علاقه ‌مندان نجوم است. غروب و طلوع آسمان شب و تصاویر ترکیبی از زمین و آسمان، همچنین جلوه‌هایی از ژرفنای آسمان زینت‌بخش این نمایشگاه است. محمد سلطان‌الکتابی، نزدیک به ده سال است که به عکاسی نجومی می‌پردازد. وی در آثارش سوژه‌هایی را همراه با نماهایی از آسمان روز و شب تصویر می‌کند. در بیشتر عکس‌های او ماه درخششی چشم‌نواز دارد. از ...

        مثنوی ِ زاینده بـوددر دومین همایش هفته اصفهان، یکی از برنامه‌هایی که با استقبال زیاد حاضران روبرو شد، برنامه مثنوی‌خوانی آقای مهندس محمود سلطانی، دوستدار اصفهان و کوشنده محیط زیست بود. وی در سروده شیوایش با نام «مثنوی زاینده بود» از روزگاری نه چندان دور که زاینده رود، زاینده بود، یاد کرد و اندوه امروز زنده‌رود و بی آبی‌هایش را به تصویر ‌کشید. با سپاس از ایشان که این سروده را برای انتشار به ایران‌نامه سپردند، این مثنوی زیبا و پُر اندیشه را در ادامه بخوانید:            به عصری که شد ادعا، اصفهان نماد ترقّی شده در جهانچنان خشک شد ...

گزارش من در خصوص روز اصفهان، تاریخچه آن و اختلاف بین سازمان های مردم نهاد و شهرداری اصفهان در این خصوص که در خبرگزاری مهر منتشر شد: هفته گذشته در شهر اصفهان در حالی “هفته اصفهان” به همت جمعی از اصفهان‌شناسان٬ دوستداران و سازمانهای مردم نهاد برپا شد که برخی دیگر از دستگاه ها روز [...]

روئیای ادمیتپسرکان ادم نما و ... دخترکان حوائی ! حیرانند در این دهر لا متناهی دهری که اسمانش با بافته های خیال پوشیده شده زمینش از جنس حریر رنگهایش الوان و روئیائی حتی اواز پرنده گان نیز لحنی فرحبخش تر از طوران بهشتی دارد وجوی های روان صدائی به نوازش کمان کمانچه وبه گوارائی شراب انتحورا سخن به اینجا رسید وفرش بافته افکار ازدار افتاد تمامی اصوات به ناگاه سکوتی را در ذهن جاگذاشتند تمامی الوان جای خود را به رنگ خاکستری وکدر واقعیت سپردند وچه اسان سخت تر میشود نفس های پی در پی چه اسان استدلالها به نظر هائی پوچ وتو خالی تبدیل میشود وچه ساده بر انهمه مشقت وریاضت دست رد بر سینه سوخته ات میزنند اری این ...

همزمان با اول آذر ماه “روز اصفهان”، شبکه اجتماعی وبلاگ نویسان اصفهانی با آدرس www.isfahanblog.com افتتاح شد. شبکه اجتماعی وبلاگ نویسان اصفهان “اصفهان بلاگ”، یک خبرخوان وبلاگی است که آخرین مطالب وبلاگهای عضو را به صورت خلاصه و به  شکل لینک به مطلب اصلی، در خروجی خود قرار می دهد. این خبرخوان که با استفاده [...]

تحفه خالیکوی تو امروز بوی غم گرفته  ای کاش بربطی داشتم به نوازش چنگ زخمه ای بر گیسوانش میزدم  تا لخطی از نوای ساز من رنگ از رخساره دگرگون نمائی  کاش تاری داشتم  تابا رقص اشفته مضراب سهم تنهائیت را میربودم  کاش نی نوائی داشتم  تا چنان از سوز دل بنالم تا غمت را به دیار فراموشی بفرستی  چه کنم  چه کنم که دست به گریبان ووزبان به کام بسته است  وترنمی ندارم که تحفه فرستم به کوی مهربانیت

درد بی درمان دیگر توانی برای کشیدن هم نیست دیگر رمقی برای فریاد ،ناله ،زجه هم نمانده، چنان درد در بافتهای فرسوده لانه کرده که گوئی عضوی از تن شده  حال بی درد بی امانم حال بی درد نمانم دگر زندگی بی ان را باور ندارم گوئی هردو از یک مادر زاده شدیم دو قلو های جدانشدنی  اری چنان سایه ای از هم دور نمیشویم  واین حال چون بیماری مسری در احوالات تمامی جوون دلای ایرونی رخنه کرده

ادمهای گرگ نماعوامفریبان سود جو چنان قارچ های سمی دشت افکارم را فراگرفته اند همانان که گرگ صفتانی هستند در پوستین میش همانانکه چنان چنگ بر دشنه نامردی زدند که گوئی عضویست برتن متعفنشان در تاریکی های شب گردیم نوری میبینم سوسوزنان بدنبال روشنائی پای کوبان وبه امید رهائی از ظلمات چنان میروم سراز پای نشناخته ... دریغ از این خیال واهی که برق دشنه ایست در پشت دیوار های خیانت در دستانی که تا لحظه ای قبل دست دوستی بود وحال کلید مرگ ومن تنهاتر از تنها

مهربانی مهر بان هم دگر مهربانی نمی کند گوئی دست مهرورزیش دگر قادر به وزیدن بر سر عاری از عاطفه ماها نیست گوئی چنان سرما بر استخوانش نفوذ کرده که اغوش گرمی برای به عاریه دادن ندارد اری مهر بان هم دگر مهربانی نمی کند  مثل سوزن بان که سوزنش را در تاریکی تکنولوژی گم کرده ونگهبانی که از نگاه بانیش بریده وچشم به افق بینهایت ها سپرده ،فارق از مسئولیت فارق از بودن

تن تنهادستانم را نگریستم که در غربت تنهائی چگونه از فرط خجالت در هم فرورفتند از غم فراق دستان تو به گوشه ای کز کردندچنان پرنده ای بیمار در قفستنهائیم را به نظاره بودم وبا سایه روی دیوار نیم نظری را گذراندیماما گوئی از هم فراری هستیم ولی ناچار به با هم بودندیگر سکوت اتاق هم با صدای نفسهای من شکسته نمیشودستار تنهائیهایم نیز چندیست تحصن کرده واز جعبه اش پا بیرون نمیگذارداری تن تنها وتنهاتراز تنها

جدائی هاچه منصفانه جدا ئی ها رقم میخوردیکی به سوئی  وبرای خود زندگی میکند ...دیگری به سمتی و در گوشه ای برای فراق میمیرد!وما همواره بیننده غروب این اشنائی ها هستیموچند صباحی نقل مجلس داستان جدائی هاستوچه اسان به فراموشی میسپاریمنه خوانی امده ونه خوانی رفته!به جز لکه ننگ بر سینه تنگ 

سکوت مابیائید ارام تر سکوت کنیم !تا شاید بی تفاوت شدنمان ازاری به کسی نبخشد.بیائید !همه با هم بیائید ...

دورترینگفت در این نزدیکی هائی؟ گفتم : اری نزدیکم اما چقدر دورم ! گفت :ندیدمت ؟ گفتم: بارها ندیده ای! گفت چه بر سینه داری؟ گفتم: به جز دوریه تو هیچ چیز به من نزدیک نیست.

نگاهانگاه که چشمانت خیره به حوض خانه شد سکوت  غم های خفته ات را دیدم انشب ماه با رقص باله اش بر اب جلوه گری میکرد وپلک هایت ثبت سکوت کرده بود گوئی برای همیشه از حرکت افتاده بود نگاه هایت سکوتی سنگین بر حیاط  خانه حاکم کرده بود گوئی با غمت مرگ زمان رسیده بود فردای انروز حوض کوچکمان را شکستم تا ماه به خانه دیگری پا گذارد وحال نگاهایت ادامه خواهد داشت  تا اخرین رقص اشفته پروانه ها...!

سال گذشته مجلس شورای اسلامی با تصویب قانون هدفمندسازی یارانه‌ها، حکم اجرای خوان اول جراحی بزرگ اقتصادی دولت که از آن با نام «طرح تحول اقتصادی» نام برده می‌شود را صادر کرد تا اجرای رسمی آن در سال ۸۹ آغاز شود. این طرح از زمان مطرح شدن در سال‌های گذشته تاکنون موافقان و مخالفان جدی [...]

مردم دریا کنار و مردم دروازه غار هر دو عریانند، اما این کجا و آن کجا! هر دو عزیزانشان را در آغوش گرفته اند

شاید چند خطی که به عنوان مقدمه در ابتدای گفتگو نوشتم، حال و هوای حاکم بر مصاحبه را کمی به خواننده منتقل می کرد. ولی واقعیت این است که سخنان همسر شهید همت در برخی بازه های مصاحبه چنان تلخ بود که بغض گلو اجازه حضور فعال در مصاحبه را از من می گرفت. در [...]