هنوز اين آسمان آلوده‌ً پرهاي كركس‌هاست و از خون تو تر، دامان خشكي ها و اطلس‌هاست جهان تشنه است ماه آسمان تشنه است اما آب هنوز آن سوي دست بيعت خشكه‌مقدس‌هاست چنان پاشيده از هم نقشهاي روزگار انگار زمين يك كاشي افتاده از طاق مقرنس‌هاست در آن سو گربه‌رقصاني شامي‌هاست و اين سو شتر‌ها پاي مي‌كوبند و ميدان دست ناكث‌هاست كجايي اي سمند كوه‌ها در زير پايت پست!؟ پس از تو هر غزالي طعمهً منقار كركس‌هاست به دنيا برنگرد اي ذوالجناح تشنه! در اين عصر اگر آن روزگار شمر بود اين عصر اشعث‌هاست