در 26 آبان 1353 ، پسري در مشهد به دنيا آمد تا 30 سال بعد بشود مارلون براندوي ايراني و براي خودش اسم و رسمي دست و پا كند و بشود يك ستاره . او در سينما بازيش را از آخر بازي شروع كرد و از همان وقتي كه به بوتيك رسيد به همه فهماند كه اين زن حرف نمي زند . وقتي وارد كافه ستاره ها شد ؛ محبوبيتش بيشتر شد و فهميديم كه مانند عروس كوهستان ، لباس محبوبيت و مقبوليت و ستاره بودن برازنده قامت اوست . هنگامي كه رقص با ماه را به زيبايي پشت سر گذاشت و از پيشنهاد بي شرمانه به نقاش مرده جان سالم به در برد ، كسي فكر نمي كرد كه سايه ي آفتاب بشود و وعده هايش در باغ فردوس 5 بعد از ظهر را فراموش نكند . اما زماني روز سوم فرا رسيد و بالاخره توانست جايزه ي سينماييش ...