تحفه خالیکوی تو امروز بوی غم گرفته  ای کاش بربطی داشتم به نوازش چنگ زخمه ای بر گیسوانش میزدم  تا لخطی از نوای ساز من رنگ از رخساره دگرگون نمائی  کاش تاری داشتم  تابا رقص اشفته مضراب سهم تنهائیت را میربودم  کاش نی نوائی داشتم  تا چنان از سوز دل بنالم تا غمت را به دیار فراموشی بفرستی  چه کنم  چه کنم که دست به گریبان ووزبان به کام بسته است  وترنمی ندارم که تحفه فرستم به کوی مهربانیت